على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

1132

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

جنوب ( jonub ) ا . ع . ج . جنب . جنوبا ( januban ) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - به سمت جنوب . جنوبى ( janubi ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب بجنوب . جنوبى ( janubiy ) ص . ع . منسوب بجنوب . و روز گرم و تابناك . جنوة ( janovat ) ا خ . ع . شهر جنوه . جنوح ( jonuh ) م . ع . جنح الليل جنوحا ( از باب فتح و ضرب و نصر ) : پيش آمد شب بتاريكى . و جنح : ميل كرد و جنحه : ميل داد آن را ( لازم و متعدى است ) . و جنح الطائر : نزديك زمين شد مرغ براى نشستن . و كذلك جنحت الشمس للمغيب . و جنح فلانا : زد بر بازوى فلان . و فى الحديث انى لا جنح ان اكل منه اى ارى الاكل منه جناحا . و جنح البعير ( مجهولا ) : شكست جوانح شتر از گرانى بار . جنود ( jonud ) ع . ج . جند . جنور ( janvar ) ا . پ . جانور . جنور ( jannur ) ا . ع . خرمنگاه گندم و مانند آن . جنوس ( jonus ) ع . ج . جنس . جنوف ( jonnf ) م . ع . جنف جنفا و جنوفا . مر . جنف . جنون ( janun ) ا . ع . پرى و جن . و يك قسم مار بىزيانى . جنون ( jonun ) م . ع . جن جنا و جنونا . مر . جن . و جنت الارض جنونا مجهولا ( از باب نصر ) : شكوفه آورد گياه زمين . و كذلك جن النبت . و جن الذباب : بسيار آواز گرديد آن مگس . جنون ( jonun ) ا . ع . ديوانگى . و جنون الليل : تاريكى شب و يا اندك تاريكى سر شب . جنون ( jonun ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ديوانگى . و جنون داشتن : ديوانه بودن . جنونى ( jonuni ) ص . پ . منسوب و متعلق بجنون . جنوه ( janve ) ا خ . پ . نام شهرى در سار دنيا كه عثمانيها جنويز و بتازى جنوة گويند . جنويز ( janaviz ) ا خ . پ . - مأخوذ از تركى - شهر جنوه و مردم آن شهر . جنهى ( janahiy ) ا . ع . نى هندى و شاخهء باريك . جنى ( jany ) م . ع . جنى الثمرة جنيا ( از باب ضرب ) : چيد آن ميوه را . و جنى الثمرة له . و جناه الثمرة : ميوه چيدن فرمود او را . جنى ( jan ) ا . ع . ميوهء تازه و چيده و زرد شبه سفيد . و خرماى تر . و شهد . ج : اجناء . و سماروغ و گياه و مانند آن . مر . جنا . جنى ( janiyy ) ا . ع . ميوهء تازه و چيده . جنى ( jenniy ) ص . ع . منسوب بجن و يا جنة . جنى ( jenni ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - جن‌زده . جنيان ( jenniy n ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جنها و پريان . جنيب ( janib ) ا و ص . ع . اسب كتل . ج : جنائب و جنب . و فرمان‌بردار . و غريب و دور و بعيد . و نوعى از خرماى خوب . و رجل جنيب : مرد دردمند پهلوكانه يمشى فى جانب متعقبا . جنيبة ( janeybat ) ا . ع . پشم شتر شش ساله . و ناقه‌اى كه بدراهم به كسى دهند تا بر آن غله آرد . و جنيبتا البعير : بارى كه بر دو پهلوى شتر باشد . جنيبت ( janibat ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اسب كتل . جنيبت كش ( janibat - kac ) ا . پ . شخصى كه اسب كتل مىكشد . و ميرآخور كه ريش سفيد طويله و سر مهتران باشد . جنية ( janeyyat ) ا . ع . نوعى از چادر ابريشمى . جنير ( janir ) ا خ . پ . نام شهرى . جنيس ( janis ) ا . ع . هم‌جنس و مشابه . جنيس ( jennis ) ا . ع . نوعى از ماهى كه رنگش ميان سپيدى و زردى باشد . جنيص ( janis ) ا . ع . مرده و فوت شده و مرحوم . جنيع ( jani ' ) ا . ع . گياه ريزه و دانهء زرد . جنين ( janin ) ا . پ . ميز كوچك . جنين ( janin ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جلهى يعنى بچهء در شكم مادر خواه انسان باشد و يا ديگر حيوانات . جنين ( janin ) ا . ع . بچهء در شكم . ج : اجنة و اجنن . و مردهء در گور . و هر چيز پوشيده . جنينة ( janeynat ) ا . ع . نوعى از چادر ابريشمين . و حياط اندرونى . جنيور ( janivar ) ا . پ . پل صراط كه چنود پل و خنپور و خنپور نيز گويند . جو ( jov ) و ( jav ) ا . پ . نوعى از غله كه بتازى شعير گويند . و هر چيز بىقدر و كم بها . و جو گندم : ريش كه سفيد و سياه باشد . و جو برهنه : جو پوست كنده و مقشر . و جو فروش گندم‌نما : مردم محيل و دغا باز و بىديانت . جو ( ju ) ا . پ . جوى و نهر . و يوغ كه در گردن گاو هنگام خشم گذارند . و غل . جو ( jov ) و ( ju ) ص . پ . آرزومند و طالب و راغب و اين صفت هرگز به تنهائى استعمال نشود و هميشه در آخر اسم